Cycling the Swiss Alps

Langzaam kruip je omhoog. Meter voor meter kom je steeds dichter bij die top. Eenmaal boven maak je trots een selfie met het naambordje waar de pas op staat. Vervolgens trek je gauw je wind jasje aan om warm te blijven en vervolgt de route naar beneden. Het cadeautje na de lange klim. 20 kilometer omhoog betekent ook weer 20 kilometer naar beneden! Met de handen op de remmen is het tijd om te dalen, het juiste been omhoog te houden in de bochten en ver vooruit te kijken. Eenmaal beneden overvalt een gevoel van euforie. Je hebt die berg beklommen, op de fiets!

Fietsen in de bergen is een compleet eigen discipline die wij hier in Nederland nauwelijks kunnen trainen. De duinen, de Maeslantkering en de van Brienenoordbrug bieden een klein beetje uitkomst wanneer je in de Randstad woont. Een beter trainingsveld zijn de Posbank en de heuvels in Limburg, maar deze heuvels zijn niks vergeleken met de Grimsel, de Furka en de Süsten. De drie bergtoppen die deel uitmaakte van de zilverroute in de Alpenbrevet. 132 km en ruim 3800 hoogtemeters. Afgelopen weekend werd deze toertocht verreden in de mist en kou. Op de toppen kwam het kwik niet boven de 5 graden, dalen met wind en mist was nog veel kouder.

Terwijl ik met 9km/h de berg opklim word ik ingehaald door motorrijders en auto’s. Af en toe nog een fietser, maar de overige 2080 deelnemers rijden voor me! Ik ben geen klimmer, wel een doorbijter. Op kracht en een goede mindset kom ik twee van de drie bergen op. De laatste heb ik wijselijk gelaten voor de diehards. In de regen, mist en kou rijden de renners door naar de Süstenpas. Deze fiets ik een andere keer met liefde, in de zon, mét uitzicht! – Micaela Romani

Tijdens een toertocht in de bergen is kleding super belangrijk. Wanneer het beneden in het dal +12 graden is, kan het boven zo maar 10 graden kouder zijn. Wanneer het dan ook nog waait daalt de gevoelstemperatuur onder nul. Een lange broek, meerdere lagen shirts, lange mouwen en warme handschoenen zijn dan een uitkomst. Verder is het raadzaam om niet te lang stil te staan boven en snel te dalen tot onder het wolkendek. Dat kleding belangrijker is dan een perfect uitgeruste racefiets met een zo klein mogelijk verzet en 28 tandjes achter bewijst deze dame wel. In sportkleding fietst zij op haar stadsfiets de 130 km in 10 uur, met in haar fietsmand een warm regenpak en de nodige voeding!

Een paar keer haalde ze me in. Een brede glimlach op haar gezicht. Zij is het schoolvoorbeeld van BeautyCycling. Plezier staat bij haar voorop! Oh, én een fietsmand, die staat ook voorop. Ik heb haar naam gevonden aan de hand van het startnummer. Esther, je bent een topper!